Burjuva ideolojisinin her alanda etkisini gösterdiði, sözde aydýn küçük-burjuvalarýn “birey olma” sevdasýna kapýldýklarý 12 Eylül sonrasýna, tam bir sýnýftan kopuþ ve kaçýþ ideolojisi hakimdi. Kendini bireysel deðil toplumsal kurtuluþa adamýþ binlerce devrimcinin zindanlara gömüldüðü ya da sürgün hayatý yaþamak zorunda kaldýðý askeri diktatörlük dönemi ve sonrasýnda, Türkiye her açýdan en karanlýk dönemlerinden birini yaþadý. Tüm dünyayý neoliberalizm rüzgârlarýnýn sardýðý bu dönemde, uluslararasý arenada da muazzam bir gericilik ve gerileme söz konusuydu. Fakat Türkiye’de yaþanan elbette bunun çok katmerlisiydi. Uygulanan baský ve sindirme politikasý uzun yýllar boyunca þiddetinden hiçbir þey yitirmediði gibi, Kürt ulusal mücadelesinin yükseliþiyle daha da arttý.

Dünyanýn en büyük ekonomileri söz konusu olsa bile kapitalizmde yoksulluðun dizboyu olduðunu öðrendik. Bilmiyor da deðildik, aslýnda… Asya’nýn parlayan yýldýzý, biliþim-yazýlým sektörünün öncüsü, dünyanýn ikinci en hýzlý büyüyen ekonomisine sahip olan Hindistan’da geleneksel kast aðlarýyla birleþen kapitalizmin yarattýðý adaletsizlik, yer yer üçüncü dünyanýn diðer kapitalizmlerindeki adaletsizliði dahi aþýyor. Bir milyarýn üzerinde bir nüfusa sahip ülkede, nüfusun % 70’i kentlerde yaþýyor. Hindistan ayrýca 500 milyonun üzerinde potansiyel iþgücünü de barýndýrýyor –ki bu rakam, bu alanda da dünya ikincisi olduðunu gösteriyor. Buna raðmen, çalýþan nüfusun yalnýzca % 12’si sanayi sektöründe çalýþýyor. Geçtiðimiz yýl %9’luk bir büyüme hýzý yakalayan ülkede, nüfusun % 85’ten fazlasý günlük 2,5 dolardan, %75’ten fazlasý günlük 2 dolardan, %25’i ise günlük 1 dolardan az kazanýyor. Aslýna bakacak olursanýz ayný rakamlar, geliþmiþ kapitalist merkezler için hem mal hem de iþgücü piyasasý olan pek çok çevre ülkesinde de geçerli…