RAWA (Afganistan Devrimci Kadýnlar Derneði), batýlý silahlý güçler tarafýndan desteklenen köktendinci-güçsüz bir hükümet ve Taliban arasýnda bölünmüþ Afganistan’da, insan haklarý için mücadele eden gizli bir grup. Demokratik bir halk hareketi temelinde cahil kadýnlarýn eðitilmesi için kurulan RAWA, her iki taraf için de yok edilmesi gereken bir hedefe dönüþmüþ durumda. RAWA’dan bir aktivist, Ýspanyol sosyal gruplarýyla dayanýþma içinde olmak, desteklerini elde etmek ve ölümcül iþgali anlatmak için eyalette bir konuþma turu gerçekleþtirdi.

Pakistan’daki mülteci kamplarý ile Afganistan arasýnda yaþayan genç bir gazeteci ve öðretmen olan Mariam Raw’ýn (kod adý) Logroño’ya geçiþinde kýsa bir sohbet gerçekleþtirdik.

ALB: Yapýlan saldýrýlar dýþýnda batýya neredeyse hiçbir haberin gelmediði bir bölgeden geliyorsunuz. Bize Afganistan’daki kadýnlarýn durumu üzerine kýsa bir açýklama yapabilir misiniz?

Köktendincilerin 1992 yýlýnda (Rus birliklerinin çekilmesiyle oluþan güç boþluðunda) ülkenin kontrolünü geline geçirmesinden bu yana kadýnlarýn durumu oldukça kötüleþti. Afgan kadýnlarýnýn NATO ve Amerikan birliklerinin saldýrýlarý nedeniyle hayatta kalma güvenceleri yok. Ayrýca günlük yaþamlarý içinde cinsel tacizlere, tecavüzlere, kaçýrýlmalara, zorunlu evliliklere, aile içi þiddete göðüs germek zorunda kalýyorlar. Bu kadar sahipsizlik karþýsýnda bulunan bu kadýnlara ne Karzai Hükümeti ne de onun polisi herhangi bir koruma saðlamýyor.

Kelam, her kaleme ayrý yoldan konuyor. Bana önce uçuþarak öfke nöbetleri geliyor misal. Tepelerine tüneyen hiddetten harflerin gözü kararýr gibi oluyor. Ahmet Hamdi Tanpýnar, Saatleri Ayarlama Enstitüsü’nde “bazý insanlar hakikatin ýþýðý kendilerinde mevcut olarak doðuyor” der. Kim karþý çýkabilir? Öte yandan kahir ekseriyetimiz, o türden bir ýþýða sahip deðiliz. Onun için, sözü hakikate yakýn kýlmak için, harflerin üzerlerindeki hiddetten silkinmesi gerekiyor. Öfkenin ayaðýný bir kere kaydýrýnca da arkasý zaten geliyor. Asýl derdimizin çaresizlik olduðu ortaya çýkýveriyor.

Bugünlerde muhalefetin olduðu her yerde “Bandista”nýn seslendirdiði marþlarý, þarkýlarý duyuyoruz. Halen solcu olanlarýn, devrimci zamanlardan gelmiþ olanlarýn bildikleri marþlar farklý yorumlara muhaliflere eþlik ediyor. Bandista’nýn marþlarý, þarkýlarý, kulaktan kulaða, üniversitelerde, eylemlerde, internet üzerinden yayýldý. 1 Mayýs’ta yýllar sonra Taksim Alaný’na doðru yürüyenlere Karl Marx’ýn ünlü sözünü isim olarak verdikleri “De Te Fabula Narratur-Senin Hikâyeni Anlatýyorlar” albümlerini daðýttýklarýnda daha da merak uyandýrdýlar. “Kim bu Bandista”lar diye merak ettik. Ýþte Bandista’nýn hikâyesi...

 

Bandista grubundan 3 müzisyenle buluþtuðumuzda daha önce “Barýþarock” karþý festivalinde koþuþtururken tanýþtýðýmýz arkadaþlar olduklarýný fark ettik. Klasikleþmiþ sorularla hemen grubun kimlerden oluþtuðunu, kimin ne enstrüman çaldýðýný sorduk. Meðer isimlerini söylemiyorlarmýþ, çünkü 7 kiþiden oluþan Bandista’nýn kadrosu deðiþimlere açýkmýþ ve ortak bir emek ürününü ortaya koyduklarý için isimlerin önemi yokmuþ: “Ýsimleri kullanmayacaðýz. Þu anda 7 icracý var. ‘Söyleyecek çok sözümüz var’ dedik, aslýnda buradan baþladý. Ama her þeyden önce bir ihtiyaçtan çýktý. Yani çok fazla biriktirmiþtik. Yani halimizin, içinde bulunduðumuz yürüyüþün bir tür ritime ihtiyacý vardý. Evet bu ritimi tutan bir sürü baþka grup da var ama daha yürüyüþün içinden gelen belli noktalarda sözünü söylemek isteyen... Eylemse, grevse, yürüyüþse, anmaysa neyse bunun adý...‘Bir eksik cümleyi de biz koyabilelim’ demek isteyen insanlarýn bir araya gelmesiyle baþladý her þey...”