Madde 1: Tüm kiþiler eþit onura ve haklara sahip olarak doðarlar. Onlarýn hepsi akýl ve vicdan sahibi kiþiler olarak birbirlerine karþý kardeþce duygularla davranmak zorundadýrlar.

Yukarýdaki satýrlar Ýncil’den alýnma deðillerdir. Sözkonusu iki güzel cümle, Altýnda Amerika Birleþik Devlerleri’nin, Büyük Biritanya’nýn, Fransa’nýn, Federal Almanya’nýn, Türkiye’nin ve daha onlarca ve onlarca büyüklü küçüklü devletin onayý olan 10 Aralýk 1948 tarihli Birleþmiþ Milletler Ýnsan Haklarý Evrensel Bildirgesi’nin birinci maddesidir. Ve malesef sözkonusu bildirge de yeralan gerçekdýþý tatlý dilekler bu birinci madde ile baþlayýp, 30ncu madde ile tamamlanmaktadýrlar. Ya da sözkonusu otuz maddenin bir teki bile günümüz dünyasýnda yaþanmakta olan gerçekleri yansýtmamaktadýr…

Sömürünün derinleþtiði ve tüm dünyanýn "artý deðer sistemine" yer yer "incelikli" yer yer "eski usulde" entegrasyonunun yaþandýðý bir dönemden geçiyoruz. Sömürgecilik yalnýzca "dýþardan" ve "zor kullanarak" deðil, gerektiðinde "inceden inceye" ve "akýllý" artýk. Egemenler artý deðer sömürüsünü yaygýnlaþtýrmak ve dünyanýn her yerine sermayenin ideolojisini "yerleþtirmek "için coðrafyalardan baþlayarak, halklara ve tek tek kiþilere "saldýrmaktadýr". Bu saldýrýnýn þimdi Ortadoðu'da olduðu gibi cebren ve Türkiye'de olduðu gibi hile ile yaþandýðý herkes tarafýndan bilinmektedir.

Bir yandan kapitalizmin ilkel birikim dönemlerinde yaþandýðý gibi vahþi bir yeniden proleterleþtirme diðer yandan bu vahþetin sonucu olarak ortaya çýkacaðý artýk egemenler tarafýndan da "adlarý gibi" bilinen isyan potansiyelinin "sibobu" olacak çeþitli yapýlanmalar oluþturulmasý, bu incelikli sömürü sisteminin görüntülerinden birisidir. Dünyadaki sosyalizm deneyimleri sonucu ortaya çýkan, bir bakýma egemenlerin "sus payý" sosyal haklar týrpanlanýrken, sömürü sistemi "temiz yüzlü" bir muhalefet yaratarak vahþi kapitalizmin çeþitli söylemlerle "ehlileþtirildiði" bir dünya sistemi yaratmaya çalýþmaktadýr.

Þu anda baþlamýþ olan proletarya devriminin sosyalizmi gerçekleþtirmekten baþka bir amacý ve sonucu olamaz. Ýþçi sýnýfý her þeyden önce tüm politik devlet gücünü eline geçirmek için çaba sarf etmelidir. Ne var ki politik güç biz sosyalistler için sadece bir araçtýr. Bu gücü uðrunda kullanmamýz gereken amaç ise, tüm ekonomik iliþkilerin kökten deðiþimidir.

Bugün tüm zenginlikler –madenler, iþyerleri ve fabrikalar olduðu kadar en büyük ve en iyi gayrimenkuller de– birkaç Junker’in ve özel kapitalistin elinde. Ýþçilerin büyük kýsmý, çok çalýþma karþýlýðýnda, bu Junkerlerden ve kapitalistlerden, yaþayacaklarý cüzi bir ücret alýyorlar. Bugünkü ekonominin gayesi az sayýda aylaðýn zenginleþmesidir.

Bu gidiþe dur denmeli. Bütün toplumsal zenginlik, derinlerde gizlenen ve yüzeydeki tüm doðal kaynaklarýyla toprak, tüm fabrikalar ve iþyerleri sömürgenlerin ellerinden alýnmalý ve insanlýðýn ortak mülkiyetine geçmelidir. Gerçek bir iþçi hükümetinin ilk görevi, bir dizi kararnameyle en önemli üretim araçlarýnýn ulusal mülk olduðunu ilan etmek ve onlarý toplumun kontrolüne vermektir.

Bu makalenin iki bölümü Ted Grant tarafýndan 1979’da yazýldý. Tiksindirici Þah rejiminin bir iþçi devrimi tarafýndan nasýl yýkýldýðýný ve köktendinci mollalarýn nasýl olup da devrime deli gömleði giydirdiðini anlamak isteyen iþçiler ve gençler açýsýndan çok önemli olduðuna inandýðýmýz için, bu makaleyi yeniden yayýnlýyoruz.

Birinci Bölüm

Geçen hafta insanlýk tarihinin en büyük gösterilerinden biri gerçekleþti. 3 milyondan fazla Ýranlý, dini lider Ayetullah Humeyni’nin ülkeye dönüþünde onu karþýlamak için Tahran sokaklarýnda bir araya geldi. Bir önceki hafta ise orduyla çatýþan iþçilere ve barikatlara þahit olunmuþtu. 1917 Þubat Devrimini hatýrlatan sahneler yaþanýyordu, eski rejime arka çýkmasý beklenen askerler kitlelerin arasýna karýþarak “halkla birlikteyiz” dediler.

Toni Negri’nin Ýmparatorluk adlý kitabý 2001’de Ýtalya’da bütün kitapçýlarda en çok satanlar arasýndaydý. 1960’lý ve 1970’li yýllarda Ýtalya’daki Autonomia Operaia [Otonomcu Ýþçiler] hareketinin liderlerinden olan yazar,[1] günümüzde Michael Hardt[2] ile birlikte, emperyalizm çaðýnýn bittiðini ilan eden bir teorinin baþ savunucusu durumundadýr.

1990’larýn sonunda yazýlan kitap þimdiye kadar birçok ülkede basýldý ve bizzat Avrupa solu içindeki tartýþmanýn kýzýþmasýný saðlayarak tüm dünyada akademik çevrelerde en üst seviyede ilgi gördü.

Fakat kitabýn ilk baskýsýnýn çýkmasýný beklerken yaþadýðým heyecan, kitabýn dört yüz sayfasýný okumaya baþladýðýmda hýzla hayal kýrýklýðýna dönüþtü. Üslup açýsýndan bakýldýðýnda (doðrusal tarzda yazýlmasý ve metaforlarý kullanmasý kitabý yavan olmaktan kurtarýyor) þüphesiz iyi yazýlmýþ olmasýna raðmen, söylenecek en hafif þey, içinde temel olarak hiçbir yeniliðin olmamasýdýr.